Bij hoge theeconsumptie minder kans op myocardinfarct

Diëtaire flavonoïden, stoffen die onder meer voorkomen in thee, blijken een beschermende werking tegen cardiovasculaire aandoeningen te kunnen hebben. Om hierover nog meer duidelijkheid te krijgen werd in een Nederlands onderzoek de relatie bestudeerd tussen het optreden van hartinfarcten enerzijds en de inname van thee en flavonoïden anderzijds. Vastgesteld werd dat bij mensen met een hoge theeconsumptie het risico om voor de eerste keer een infarct te krijgen lager was dan bij degenen die geen thee dronken. Verder bleek dat het beschermende effect van thee tegen fatale infarcten groter was dan tegen niet-dodelijke infarcten.

Het onderzoek vond plaats in het kader van de zogenoemde Rotterdam Studie. Dit prospectieve onderzoek naar het optreden van chronische ziektes en factoren die daarbij een rol spelen werd uitgevoerd bij mensen van 55 jaar en ouder die in een bepaald deel van Rotterdam wonen.
Het project inzake de invloed van thee en flavonoïden op de infarct-incidentie omvatte 4.807 ouderen (1.836 mannen en 2.971 vrouwen) met een gemiddelde leeftijd van 67,4 jaar, die nog nooit door een hartinfarct waren getroffen. De follow-up periode, die op 26.733 persoon-jaren betrekking had, bedroeg gemiddeld 5,6 jaar.
De inname van uiteenlopende nutriënten werd bepaald met behulp van een semikwantitatieve voedselfrequentie-vragenlijst. Op basis daarvan werd als maat voor het flavonoïden-gebruik de totale inname van quercetine plus kaempferol plus myricetine berekend. Deze bleek gemiddeld 28,6 mg per dag te bedragen. Bij de verdere evaluatie werd een indeling gemaakt in tertielen. De proefpersonen in het laagste tertiel gebruikten minder dan 22,8 mg flavonoïden per dag. In het middelste tertiel was de inname 22,8 tot 32,9 mg per dag en in het hoogste tertiel bedroeg het flavonoïden-gebruik meer dan 32,9 mg per dag.
Omdat in de westerse voeding thee tot de belangrijkste leveranciers van flavonoïden behoort werd de consumptie van deze drank afzonderlijk geëvalueerd. Uitgaande van het aantal koppen gewone (zwarte) thee dat per dag werd gedronken werden de proefpersonen ingedeeld in drie categorieën: degenen die geen thee dronken, mensen die tot 375 ml (3 koppen) per dag namen en personen die dagelijks meer dan 375 ml gebruikten.

Tijdens de follow-up periode maakten 146 proefpersonen voor de eerste keer een hartinfarct door, hetgeen in 30 gevallen tot de dood leidde. Bij de verdere statistische verwerking werd rekening gehouden met uiteenlopende factoren die het optreden van een myocardinfarct kunnen beïnvloeden. Daartoe behoorden onder meer leeftijd, geslacht, rookgewoontes, vetzurenconsumptie en BMI (body mass index).
Vastgesteld werd dat het risico op een eerste infarct in de groep met de hoogste theeconsumptie zo’n 43% lager was dan bij degenen die geen thee dronken (relatief risico 0,57). Ook bleek dat een hoog theegebruik het risico op een dodelijk infarct sterker verminderde dan het risico op een niet-dodelijke hartaanval (RR 0,30 versus 0,68). Voor de niet-dodelijke infarcten afzonderlijk was de risicodaling niet significant.
Wat betreft de flavonoïden-consumptie werd aangetoond dat vergeleken met de mensen in het laagste tertiel het relatieve risico op een dodelijk hartinfarct bij degenen in het hoogste tertiel 0,35 bedroeg en dat deze risicodaling ook statistisch significant was.

Inverse association of tea and flavonoid intakes with incident myocardial infarction: the Rotterdam Study; Geleijnse JM et al. (Department of Epidemiology & Biostatistics, Erasmus Medical Center, Rotterdam); American Journal of Clinical Nutrition 75(5):880-886, mei 2002

Terug naar overzicht